YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24660
KARAR NO : 2022/18732
KARAR TARİHİ : 15.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 24.02.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde 18.10.2015 tarihinde işlediği ihbara konu Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/1000 Esas 2016/586 Karar sayılı kararındaki mahkumiyetin TCK’nın 86/2. maddesinde tanımı yapılan kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu, ihbara konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesine göre uzlaşmaya tâbi olduğu, bu itibarla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, hükmün açıklanmasına dayanak teşkil eden bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı da tespit edilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
1-Sanık hakkında “firar” suçundan hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suçun adının “askerlikten kurtulmak için hile yapmak” şeklinde yazılması,
2-Sanığın 12.01.2012-14.02.2012 tarihleri arasında gözaltında; 14.02.2012-16.03.2012 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK’nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,
3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın firarda kaldığı tarihleri kapsayacak şekilde 14.11.2011-12.01.2012 şeklinde gösterilmesi yerine, 14.11.2011 şeklinde gösterilmesi,
4-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.