YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26728
KARAR NO : 2023/540
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.(Kapatılan) 2 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli, 2014/1491 Esas ve 2015/1297 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası
uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 2 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli, 2014/1491 Esas ve 2015/1297 Karar sayılı kararı ile sanık …’in temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2 nci Dairesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/368 Esas, 2016/407 Karar sayılı kararı ile; sanığın, kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalışmaya çevrilmesi
yönündeki talebinin, mahkemece hiç değerlendirilmemiş olmasının, keza, gerekçeli karar içerisinde bu seçenek yaptırımın uygulanmamasına yönelik temyiz incelemesine olanak
sağlayacak herhangi bir gerekçe gösterilmemesinin, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine
aykırı düştüğü sonucuna varılarak ve mahkûmiyet hükmünün, uygulamaya ilişkin gerekçesizliğe
dayanan usule aykırılığı sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan 1632 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hasta olduğu için verilen emri yapamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Yapılan incelemede; olay günü Shh.Uzm.Çvş. Volkan Kahraman tarafından bölük tugay içtima alanından bölük silahlık bölgesine doğru götürülürken sanığın uygun adımda yürümemesi ve marş söylememesi üzerine Shh.Uzm.Çvş. Volkan Kahraman tarafından uyarıldığı, temyize gelmeyen sanık Mehmet’in ayağının ağrıdığını söylemesi üzerine bu sefer Shh.Uzm.Çvş. Volkan Kahraman’ın o zaman sadece marş söyle diye emir verdiği, fakat her iki sanığın da uygun adımda gitmeyerek ve marş söylemeyerek emrin gereğini yerine getirmedikleri, bunun üzerine Shh. Uzm.Çvş. Volkan Kahraman’ın sanıkları bölükten ayırarak kendi emir komutasına aldığı, aynı emirleri burada da tekrarladığı fakat sanıkların yine emrin gereğini yerine getirmedikleri, sonrasında Shh.Uzm.Çvş. Volkan Kahraman’ın yaptırım amaçlı sanıklara yat komutunu verdiği fakat sanıkların yatmıyorum şeklinde karşılık verdikleri dolayısıyla sanıkların eylemleri ile emrin yerine getirilmesini söz veya fiileri ile açıkça reddetmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işledikleri dosya kapsamından anlaşılmıştır.

2.Sanık … bozma öncesi alınan savunmasında herkesin ortasında yere yat, sürün şeklinde kendisine verilen emri haketmediğini düşündüğü için uygulamadığını beyan etmiştir.

3.Tanık Volkan Kahraman’ın ve Mehmet Demirci’nin bozma öncesi alınan beyanlarında sanığın verilen emre her defasında uymadığı ve yatmıyorum şeklinde karşılık verdiği ifade edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Her ne kadar sanık … temyiz dilekçesinde hasta olduğu için emri yerine getiremediğini
beyan etmiş ise de; sanığın sağlık sorunları sebebiyle revir ya da başka bir sağlık kuruluşuna müracaatının olmadığı dosya kapsamından anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesinde ileri sürmüş olduğu hususlara itibar edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddilmiştir.

3.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/87 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanığın temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezasının paraya çevrilmesinin sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/87 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 321 inci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması suretiyle 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.