YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/28667
KARAR NO : 2022/5526
KARAR TARİHİ : 22.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM :Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırıldığı belirtilmesine rağmen gerekçe içeriğinde sanığın 5607 sayılı Yasanın 3/18-son, 3/5, 3/10. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmek suretiyle kısa karar ve hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılmış olması,
Kabule göre;
1-(Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/13334 Esas, 2020/12122 Karar sayılı bozma ilamında da açıkça belirtildiği üzere 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18- son cümle yollamasıyla aynı Yasanın 3/5-10. ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümleri somut olarak karşılaştırılıp, TCK’nun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasa belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirilmesi gerekli iken bu zorunluluğa uyulmaksızın ve hiçbir karşılaştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK’nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3-Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
4-Bozma öncesi hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.