YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/31894
KARAR NO : 2022/5498
KARAR TARİHİ : 21.03.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. İnternet yolu ile erişim sağlanarak 7258 sayılı Yasaya aykırı bir şekilde bahis oynattığı kabul edilen sitelerin yurt dışı kaynaklı olup olmadığının, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde, tespiti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi
2. Sanığın eyleminin 24.03.2015 tarihinde tanzim olunan tutanak ve buna bağlı olarak hazırlanan bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olması nedeni ile sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmasına imkan bulunmadığının anlaşılması karşısında; raporda belirtilen her bir kupon oluşturma eylemi nedeni ile sanık hakkında TCK’nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,
3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi kurumun dava ve duruşmalara katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
4. Suç tarihine işyerinde ele geçen bahis kuponları, karalama kağıdı, kupon yazıcı rulosu ve bir adet ajandanın dosyada delil olarak saklanmasına ve suçta kullanıldığı sabit olmayan cep telefonu ile sim kartın sanığa iadesine karar verilmesi yerine diğer emanet eşyalar ile birlikte müsaderelerine karar verilmesi,
5. Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.