YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5619
KARAR NO : 2021/15540
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 14/11/2014 tarihli iddianame ile 6831 sayılı Kanunun 108/1. Maddesi uyarınca açılan kamu davasında, Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi’nce 16/06/2015 gün, 2014/552 Esas 2015/386 Karar sayılı karar ile, “6831 sayılı sayılı orman kanununa muhalefet suçuna ilişkin suç olmayıp kabahat olduğundan beraatine, 6831 sayılı yasanın 91/5. maddesi gereğince 300 TL idari para cezasına ilişkin kararı” katılan vekilinin temyizi üzerine, Kars Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/11/2015 gün 2015/765 sayılı değişik iş kararı ile kararın kaldırılması üzerine yapılan yargılama sonucu davanın reddi kararı verildiği, bu kararın da katılan vekilince temyiz edildiği anlaşılmakla,
16/06/2015 tarih, 2014/552 Esas 2015/386 Karar sayılı karar temyize tabi karar olduğundan, Kars Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/11/2015 gün 2015/765 sayılı değişik iş kararı ve mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek 16/06/2015 gün, 2014/552 Esas 2015/386 Karar sayılı karar yönünden yapılan incelenmede;
Sanığın düşük ve devrikten topladığı orman emvalini yükleyip at arabasıyla nakletmesi şeklinde gerçekleşen eylemi, tek eylem olduğu halde, fiil bölünerek 6831 sayılı Kanun’un 108. maddesinden beraat ve 91/5 maddesinden de idari para cezasına ayrı ayrı hükmolunmuş ise de;
Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin tek eylem olduğu anlaşılmakla, sanığın kurumuş, düşük ve devrikten ağaç enkazı toplamaktan ibaret eyleminin, 6831 sayılı Kanun’un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüştüğü, kabahat tarihi olan 28/09/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, nakil vasıtasının ve baltanın sahibine İADESİNE, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.