YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10118
KARAR NO : 2022/18774
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katındaki tutarın sanık tarafından kovuşturma evresinde ödendiği halde belirlenen ceza miktarında 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp 5275 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca infazı yapıldıktan sonra tekrar suç işleyerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Karaman 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/660 Esas, 2013/877 Karar sayılı 13.01.2014 kesinleşme tarihli ilamın temyize konu suç tarihinden önce infaz edilip edilmediği ve infaz tarihi araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Sanık hakkında 1. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/209 Esas, 2008/405 Karar sayılı 25.09.2008 kesinleşme tarihli ilamına konu yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 253. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca sanık açısından uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi bakımından uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de,
TCK’nun 58/6-7. fıkraları uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.