YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10599
KARAR NO : 2022/18753
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanıkların vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiği ile sınırlı olduğu gözetilerek;
Sanıklar … ve … hakkında 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.07.2018 tarih ve 2016/485 E. 2018/484 K. sayılı kararıyla sanıkların 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesi ve 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, 33 DYR 85 plakalı dorsenin müsaderesine, 80 FY 672 plakalı çekicinin sahibine iadesine karar verildiği, kararın O yer Cumhuriyet Savcısı, katılan … İdaresi vekili, sanık … ve sanık … müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 10/10/2019 tarih ve 2018/4358 E. 2019/3412 K. sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin 03/07/2018 tarihli kararı kaldırılarak sanıkların 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesi yollamasıyla 3/5-10-22. maddelerinden neticeten 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 104.160 TL adli para cezasıyla mahkumiyetlerine, dorse ve çekicinin müsaderesine karar verildiği, bu hükmün sanık … müdafii ile … tarafından münhasıran vekalet konusunda temyiz ettiği, sanık … ve katılan … İdaresi vekilinin ise usulünce kararı öğrenmelerine karşın temyiz isteminde bulunmadıkları, … müdafii ile …’nın temyizi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/06/2020 tarihinde 7242 sayılı Yasanın 63. maddesine dayanılarak ”her iki sanık yönünden” denilerek lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi’ne iade edildiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince ise 10/10/2019 tarihli kararın sanık … yönüyle usulünce kesinleşmiş olduğu, adı geçen hakkında ancak uyarlama yargılaması yapılabileceği hususu da göz ardı edilmek suretiyle her iki sanık hakkında 15/04/2021 tarih ve 2020/1885 E., 2021/1035 K. sayılı mahkumiyet hükmünün kurulduğu cihetle; sanık … hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 10/10/2019 tarih ve 2018/4358 E. 2019/3412 K. sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15/04/2021 tarih ve 2020/1885 E. 2021/1035 K. sayılı kararında sanık …’nin mahkumiyetine dair karar yok hükmünde sayılarak sanık … ve katılan … İdaresi vekilinin adı geçen sanığa ilişkin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmak suretiyle sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.