YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10700
KARAR NO : 2023/878
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
KARAR TARİHİ : 04.06.2021
SAYISI : 2020/431 E., 2021/1536 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile hükmün Onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Gümrük İdaresi’nin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2019 tarihli, 2019/107 Esas, 2019/423 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollaması ile aynı maddenin beşinci ve onuncu
fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile
cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, temyiz dışı sanık …’ın ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli, 2020/431 Esas, 2021/1536 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararına yönelik sanık …’ın, beraat kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollaması ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde sanık … hakkında ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması ile sanığın kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine, bu suretle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz dışı sanık … hakkındaki beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun ise kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … idaresi vekilinin temyizi; sanık …’ın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sabit olduğuna ve kaçak eşya ile ilgili karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.27.04.2017 tarihinde saat 08.34 sıralarında 155 Polis İmdat hattına ulaşan, Salihli ilçesine varmasına 11 kilometre kalan 47 NE … plakalı yolcu otobüsünde kaçak sigara bulunduğu, kaçak sigaranın Salihli ilçesinde otobüsten indirileceği yönündeki ihbar üzerine, ihbardan hemen sonra kolluk görevlilerince Salihli ilçesi otogar kavşağında tertibat alındığı, kısa bir süre sonra ihbara konu yolcu otobüsünün otogar kavşağına gelerek duraktan yolcu alıp hareket ettiği görülerek görevlilerce takibe alındığı, takip sırasında otobüsün E-96 üzeri Kipa kavşağında sağa doğru park ettiği, otobüsün muavini olan sanık …’ın otobüsten elinde 2 adet siyah poşetle inerek, poşetleri temyiz dışı sanık …’a teslim ettiği, sanık …’ın da poşetleri otobüsün önünde park halinde bulunan sevk ve idaresindeki 45 RV .. plakalı aracın bagajına koyduğu görülerek, araçların hareket edeceği sırada ekip otosunun her iki aracın önüne geçerek araçların hareket etmelerininin engellendiği, sanıkların görevlilere poşetlerde sigara olduğunu söyledikleri ve akabinde 45 RV … plakalı aracın bagajında yapılan kontrolde 20 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık …’ın kolluk ifadesinde; kaçak sigaraların kendisine değil de İ.A’ya ait olduğunu, 155 Polis İmdat hattına ihbarda bulunarak kaçak sigaraları yakalatanın da kendisi olduğunu, savunmasında; otobüs sorumlusu olan İ.A’nın elinde kaçak sigara olduğunu, satmak istediğini, alıcı bulup bulamayacağını söylemesi ve kendisini işten çıkartmakla tehdit etmesi üzerine facebook adlı sosyal paylaşım uygulaması üzerinden temyiz dışı sanık … ile irtibata geçtiğini, …’a sigaraları verirken henüz para da alamadan yakalandığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
3.Yolcu otobüsünün sorumlusu olan ve olay sırasında yolcu otobüsünde olduğu anlaşılan İ.A hakkında 12.02.2019 tarihli, 2017/3658 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.
4.İhbara ilişkin ses kaydını içerir 1 adet CD ve ihbar içeriğinin dökümü dosyada bulunmaktadır.
5.İ.A’nın aşamalarda sanık …’ın beyanlarının doğru olmadığını, sigaralarla ilgisinin olmadığını ifade ettiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Hâkimden arama kararı ya da Cumhuriyet savcısından yazılı emir alınmadan veya Cumhuriyet savcısına ulaşılamamış ise kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri olmadan, aracın kapalı bagajı açtırılarak bagaj içindeki içi görünmeyen poşetler içinde bulunan sigaralara el konulması şeklindeki olayda, suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edildiği, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, hukuka aykırı elde edilen delil değerlendirme dışı tutularak yapılan incelemede de sanık …’ın suçu kabul etmemesi karşısında, cezalandırılmasına yeterli başkaca delil bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanık … hakkında kurulan hükme yönelik olduğu, sanık … hakkında kurulan hükmün kesin mahiyette olduğundan katılan vekili tarafından temyiz edilmediği belirlenmiştir.
1.Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık …’ın cezalandırılmasına ilişkin ilk derece mahkemesinin (2) numaralı hüküm fıkrasının kaldırıldığı, eşya müsaderesine ilişkin (3) numaralı bende dokunulmadığı anlaşıldığından kaçak eşya ile ilgili karar verilmemiş olduğu yönündeki temyiz sebebi yerinde görülmemiş olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.”Olay ve olgular” bölümünde detaylarına yer verilen yargılama konusu somut olayda sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmaması karşısında, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasanın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu yönündeki tespitin yerinde olduğu anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiş, yine telefon inceleme tutanağı ve ihbar dökümü içeriğine göre soruşturmanın başlamasını sağlayan suç ihbarının da kolluk ifadesinde belirttiği üzere sanık … tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında sanık …’ın suç kastın da söz etmenin mümkün bulunmadığı, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli, 2020/431 Esas, 2021/1536 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi vekili tarafından öne
sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci
maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza
Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.