YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10936
KARAR NO : 2023/2187
KARAR TARİHİ : 09.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/376 E., 2015/194 K.
ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Gümrük İdaresi vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Pasinler Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/376 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararının Gümrük İdaresi vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Gümrük İdaresi vekilinin temyizi yönünden
Dairemizin 09.11.2021 tarihli ve 2021/9249 Esas, 2021/14803 Karar sayılı tevdii kararından sonra dosyaya sunulan katılma talepli dilekçenin 05.01.2022 tarihli olduğu, usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde kovuşturma aşamasında katılma talebinde bulunmayan Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Sanığın temyizi yönünden
Sanığın temyiz dilekçesi ve ekindeki belgeye göre şehirler arası otobüs firmasında çalışması sebebiyle gerekçeli kararın eline geç ulaştığını belirten dilekçesi eski hale getirme talebi niteliğinde görülmüş, 5271 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, mahkemenin verdiği temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 30.04.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.06.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu ve somut olayda 5271 sayılı Kanun’un 41 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan eski hale getirme şartlarının da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.