YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11041
KARAR NO : 2023/617
KARAR TARİHİ : 19.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/2287 E., 2021/1251 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli 2015/443 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereği 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.
2. Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli 2015/443 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararının sanıklar, katılan vekili ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmiş, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanıklar lehine olduğu, 7242 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinin “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir.” şeklindeki ikinci fıkrası uyarınca mahkemesine iade edilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli 2020/2287 Esas, 2021/1251 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası, 7242 sayılı Kanun ile değişik yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin iki ve dördüncü fıkraları ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL adli para cezası ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan vekili lehine vekalet ücretine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; 5237 sayılı Kanun’un 50 inci maddesinin birinci fıkrası gereği kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, sanık hakkında kurulan hükümde ele geçen kaçak eşyanın değerinin pek hafif olması nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğine ve suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde tır garajında yapılan kontrolde, sanıklardan …’un şoförlüğünü yaptığı aracın deposuna sanık …’ e ait olduğu tespit edilen tanktan akaryakıt ikmali gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, sanık …’e ait olan iki adet tank içinde 1600 litre, sanık …’un aracından ise 1200 litre yağ olduğu beyan edilen ürün ele geçirildiği, İnönü Üniversitesinden (İNÖNÜ-PAL) alınan 06.05.2015 tarihli analiz raporlarına göre sanık …’un aracının depolarından ele geçirilen eşyanın bitkisel yağ, sanık …’e ait olan tanklardan ele geçirilen eşyanın ise bitkisel yağ ve solvent karışımı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.
2. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve kaçak eşyaya ilişkin analiz raporları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Sanıkların üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.
4. Sanıkların adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, temel cezanın takdiren alt sınırdan belirlendiği yine 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca kaçak eşyanın değerinin suç tarihinde pek hafif olması nedeniyle indirim yapıldığı ifade edilmiş olup, ele geçen kaçak eşyanın değerinin pek hafif olması nazara alınarak hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mahkemece ”sanıkların kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” sanıklar hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olup, sanıkların aşamalarda ikrara yönelik savunmalarda bulunması, adli sicil kayıtlarına ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranışlarının bulunmaması nazara alınarak hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. İddianamede müsaderesi talep edilmeyen ve mahkemece de herhangi bir hüküm kurulmayan araç hakkında incelemeye konu hüküm bulunmadığından bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli 2020/2287 Esas, 2021/1251 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz nedenleri
ve dikkate alınan sair husular yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.