Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/11335 E. 2023/3294 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11335
KARAR NO : 2023/3294
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/664 E., 2021/217 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/232 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, aynı Kanun’un 51 inci maddesi ve 54 üncü
maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine, nakil aracının müsadere talebinin reddine ve katılan lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/232 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli ve 2015/25079 Esas, 2019/36240 Karar sayılı ilâmıyla; “…1.Sanıklar hakkında suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunmayan ve lehe düzenleme içermeyen 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı, yargılama neticesinde 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
2.Suça konu ele geçen sigara miktarı yönünden sanıklara verilen cezada teşdit uygulanmaması,
3.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4.Sanıklar hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
5.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
6.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,…” nedenleriyle sanıkların cezada kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2019/664 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası,1412 sayılı Kanun’un 326 maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine, katılan kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık …’nin temyiz isteği, araçta ele geçen sigaraların diğer sanık …’e ait olduğuna, sadece şoför olarak nakliyesini gerçekleştirdiğine, verilen cezadan dolayı mağdur olduğuna, kararın temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık …’in temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, hukuka ve kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, yapılan istihbari çalışmalarda doğu illerinden yüklü miktarda gümrük kaçağı sigaranın … plakalı W Transporter markalı araçla İstanbul iline nakledileceği bilgisine istinaden yapılan uygulamada 18.02.2013 günü Ahi Evran Üniversitesi Ziraat Fakültesi girişi önünde durdurulan aracın sürücüsünün … olduğu, yanında yolcu koltuğunda …’in bulunduğu görülmüş, şahısların şüpheli ve tedirgin davranışları üzerine araçta yapılan aramada 1300 karton sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık … kollukta sigaraların kendisine ait olduğunu satmak amacıyla aldığını, sigaraların ele geçirildiği aracı bir arkadaşından emaneten aldığını söylemiş, savunmasında ise sigaraların dosyanın diğer sanığı …’e ait olduğunu şoför olarak sadece nakliyesini yaptığını beyan etmiştir.

3.Sanık … aşamalarda Ankara’da inşaat işinde çalıştığı için sık sık gidip geldiğini, olay günü de …’nin Ankara’ya gittiğini öğrendiği için onunla yola çıktığını, araçta kaçak sigara olduğundan bilgisinin olmadığını, atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/664 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, … varakası, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklardan ele geçen gümrük kaçağı sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanıkların suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/664 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen katılan kurum lehine hükmedilen vekâlet ücretinin “sanıklardan eşit olarak” alınması yerine “sanıktan” alınmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2019/664 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında katılan … lehine vekâlet ücretine hükmedilen paragraftan ”sanıktan” ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme “sanıklardan eşit olarak ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün,
Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.