YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12676
KARAR NO : 2022/18368
KARAR TARİHİ : 13.12.2022
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan … İdaresi vekilinin sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Katılan … vekilinin sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 14.01.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın …’a tebliğ edilmeden 12.02.2014 tarihinde kesinleştirildiği, akabinde sanığın 02.05.2017 tarihinde işlediği kaçakçılık suçu nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek temyize konu hükmün kurulduğu,
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği nazara alındığında, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan doğrudan zarar görenin ise … olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 14.01.2014 tarihli hükme yönelik …’nun itiraz hakkının bulunduğu, ancak söz konusu karar anılan kuruma tebliğ edilmediği için henüz kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresi başlamadığından kesinleşmemiş karara dayanarak sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği görülmekle,
Suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince eylemin 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 26.11.2013 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığından, istinaf hüküm tarihinden önce 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek düşme kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması; katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24.Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.