YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12799
KARAR NO : 2023/1999
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/230 E., 2021/938 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/656 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, aynı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi
gereği 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine karar verilmiştir.
2.Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/656 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve katılan … İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2018/3692 Esas, 2021/1170 Karar sayılı ilâmıyla “7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin mahkemesince değerlendirilmesinin gerekmesi, 6545 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi vesair” nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/938 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan, 6545 ve 7242 sayılı Kanun’larla değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, aynı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 4.000,00 TL adlî para cezası ve 20,00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, seçenek yaptırıma, eşya müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında teşdiden ceza verilmesi ile lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.17.08.2014 tarihinde saat 11.05 sıralarında kolluk görevlilerinin araştırma görevlerini ifa ettikleri sırada sanıkların birlikte çalıştırdıkları ”U… Tütün” adlı iş yerinden elinde içinde kaçak sigara olduğu düşünülen şeffaf poşetle çıkan tanık İ.K.’nin görevlilerce Çınar Kavşağında durdurulduğu ve elindeki poşette 6 paket kaçak sigaranı ele geçirildiği, İ.K.’nin görevlilere kaçak sigaraları bahse konu iş yerinde bulunan bir kadından satın aldığını beyan ettiği, aynı gün Cumhuriyet savcısının saat 11.40 sıralarında gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile bahse konu iş yerinde sanık …’in bulunduğu sırada yapılan aramada tezgah altında 56 paket ve iş yerinin arka tarafındaki kapısız bölmede poşet içerisinde 360 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Tanık İ.K.’nin kolluk ifadesi ve mahkemece alınan beyanı dosyada bulunmaktadır.
3.Sanıkların savunmalarında; iş yerini birlikte işlettiklerini, iş yerinde ele geçen kaçak sigaraları satmak amacıyla değil de içmek amacıyla bulundurduklarını, tanık İ.K.’nin uhdesinde ele geçen kaçak sigaraların iş yerlerinden satılmadığını belirterek atılı suçu inkar ettikleri belirlenmiştir.
4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.
5.Sanıkların adlî sicil kayıtları dosyaya eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Tanık İ.K.’nin kollukça alınan ifadesini mahkeme huzurunda kabul etmeyerek aksi yönde beyanda bulunmasına karşın soruşturmanın sanıkların birlikte işlettiği iş yerinden elinde kaçak sigara ile çıkan tanık İ.K.’nin takip edilerek kaçak sigaralarla birlikte yakalanması ile başlamış olması, kaçak sigaraların geri kalan kısmının da ticari iş yerinde ele geçmesi karşısında sanıkların üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşılmış, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında temel cezanın alt sınırdan belirlendiği, 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca da artırımın 1/2 oranında alt sınırdan yapılmasına göre hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz” hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında “Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır” şeklindeki düzenleme ile etkin pişmanlık hususunda soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısına ihtarat yükümlülüğü getirildiği ve soruşturma ve kovuşturma evreleri için ayrı indirim oranları düzenlendiği, somut olayımızda sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu nedenle kovuşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katı tutarını yatıran sanıkların cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,
4.Sanıklar tarafından etkin pişmanlık hükümleri kapsamında kovuşturma aşamasında dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının mal müdürlüğüne yatırıldığı, artık giderilmesi gereken bir zarar bulunmadığı, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanıklar hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, ”Sanıklar hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve atılı suçu denetim süresinde işledikleri anlaşıldığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hususları ise hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/938 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2022 tarihinde karar verildi.