YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14232
KARAR NO : 2023/1059
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/905 E., 2022/218 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2013/1247 Esas, 2014/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
uyarınca hapisten çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak telefonların aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine, katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
2.Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2016/9953 Esas, 2020/12237 Karar sayılı ilâmıyla; “…Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2020/905 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapisten çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak telefonların aynı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafiin temyiz sebebi; müvekkilinin Amerika’da yaşadığı ve yurt içinde tebligat adresi bulunmadığına, etkin pişmanlık hususunda tebligatın avukata değil sanığa yapılması gerektiğine, 8 adet telefonun ticari mahiyet arz etmediğine, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; Almanya’dan Türkiye’ye giriş yapmak üzere Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminali Geliş Salonunda bulunan sanık …’ın gümrüğe tabi eşyası olmadığı anlamına gelen yeşil hattı geçmesi üzerine X-Ray cihazında bagajında tespit edilen şüpheli yoğunluk üzerine yapılan incelemede 8 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık bozma öncesi esas mahkemesinde alınan savunmasında, suça konu telefonları Almanya’dan hediye amaçlı getirdiğini beyan etmiştir.
3.Telefonlara ilişkin 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda yurda girişinde gümrük işlemlerinin yapıldığına ilişkin bilgi ve belge ibraz edilmediği, yurda kaçak yollardan girdiği görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesi’ne;
a)Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,
b)Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.” hükmünü içerdiği, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesi’ne ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin “1/2” olacağının bildirilmesi gerektiği cihetle, gümrüklenmiş değerinin iki katını bildirir ödeme ihtaratlı davetiye çıkarılarak Usûlüne uygun tebliğ edilmeyen sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli, 2020/905 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.