YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14645
KARAR NO : 2023/937
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/72 E., 2021/583 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2010 tarihli ve 2009/664 Esas, 2010/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin
dördüncü fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyaların müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 2014/1218 Esas, 2015/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.
3.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 2014/1218 Esas, 2015/200 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2017/15706 Esas, 2020/14359 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Sanığın evinde yapılan aramada 4,95 kg çay ve 125 kg şeker ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu çay ve şekerleri evinin ihtiyacı için satın aldığını, satmak amacıyla bulundurmadığını söylemesi, ele geçirilen eşyaların kişisel ihtiyaç sınırları içinde kalması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine, kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/72 Esas, 2021/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca beraat ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve esasa aykırı olup, kararın bu yönüyle bozulmasını talep ettiklerine, beraat kararının gerekçesinde somut olayın oluşum şekli ve olayın cereyan ediş biçimi göz önüne alındığında kabul edilemez bir duruma tekabül ettiğine yeterince araştırma yapılmadan, sanığın soyut beyanlarına itibar edilerek verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmadığına, bu hususun da usule ve yasaya aykırı olduğuna, açıklanan ve re’sen göz önüne alınacak nedenlerle usule, yasaya ve hukuka aykırı kararın sanık aleyhine ortadan kaldırılarak bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince eylemin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, sanık hakkında 24.02.2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 31.05.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde sanığın 30.05.2011 tarihinde suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması
kararının kesinleştiği 31.05.2010 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suç tarihi olan 30.05.2011 tarihine kadar zamanaşımının durduğu süre düşüldükten sonra, temyiz incelemesine konu suç tarihi olan 15.09.2009 tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününde gerçekleşmiş olduğu ve suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/72 Esas, 2021/583 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.