Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/14830 E. 2023/1288 K. 14.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14830
KARAR NO : 2023/1288
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1571 E., 2022/661 K.
SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM :Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2013/491 Esas, 2013/902 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis ve 25 gün karşılığı 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi

uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararı katılan vekili ve sanık müdafii temyiz etmiş, hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile kaçakçılık suçlarında değişiklik yapılmış, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2019/27329 Esas, 2019/8285 Karar sayılı ilâmı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/544 Esas, 2020/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanunu’na muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis ve 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

4.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.02.2020 tarihli kararı katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmiş, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile kaçakçılık suçları için değer azlığı ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumları kabul edilmiştir. Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarih 2021/25129 Esas, 2021/15636 Karar sayılı ilâmı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/1571 Esas, 2022/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanunu’na muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesine, sanık lehine olan erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi kurumların uygulanmamasına ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.26.04.2013 tarihinde önleme araması kararına istinaden oluşturulan arama noktasında sanık …’nın içinde bulunduğu Ford Transit minübüste yapılan aramada bagajda bulunan yüklerin altında 600 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık … aşamalarda ele geçirilen sigaraları satmak amacıyla aldığını beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında sanığa kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesi’ne ödediği takdirde cezasından 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtaratı yapılmamıştır.

4.Bozma sonrası yerel mahkemece sanığın savunmasının alınması için yazılan talimat müzekkeresinde ”sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağı” bildirilmiş, sanık duruşmadaki beyanında maddi gücü olmadığı için ödeyemeyeceğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Olay tutanağı, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanık …’ın ticari miktarda kaçak sigarayı naklettiği sabit olmakla, yurda kaçak olarak sokulan eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla nakleden sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, suç tarihi ve ele geçen eşya nazara alındığında sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/1571 Esas, 2022/661 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.