YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14849
KARAR NO : 2023/953
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/4 E., 2021/1033 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 2 tam gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu kaçak
eşyaların 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine, karar verilmiştir.
2.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/653 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/18762 Esas, 2020/14539 Karar sayılı ilâmıyla; “…Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesine eklenen ” Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’ nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu…” nedenleriyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/4 Esas, 2021/1033 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanunu’na muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaleti ile beşinci, onuncu ve yirmikinci fıkraları, 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyaların 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2022 tarihli ve 2021/122915 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1.Evini geçindirmek amacı ile sigara satmak zorunda kaldığına,
2.Takdir edilen cezanın ödendiğine,
3.Geçmişteki hali göz önünde tutulmadığına,
4.Hakkında uygulanan cezanın fahiş olduğuna,
5.Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İstanbul (Kapatılan) 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 tarih ve 2014/104 değişik iş sayılı kararı ile sanık tarafından işletilen büfenin de bulunduğu beş farklı adreste arama yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Anılan karar uyarınca iş yerinde yapılan aramada farklı markalarda toplam 158 adet gümrük kaçağı
sigara ele geçmiştir.
3.Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, kaçak sigara satışı yaptığını ve pişman olduğunu beyan etmiştir.
4.Sanığa, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı anlaşılmış, kovuşturma aşamasında ise, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar para iki seferde yapılan ödemeler ile sanık tarafından Devlet hazinesine ödenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın, evini geçindirmek için de olsa gümrük kaçağı sigara satışı yapıyor olmasının suç kastını ortadan kaldırmayacağı, hakkında tayin olunan ceza alt sınırdan belirlendiği gibi eşyanın değerinin pek hafif olması ve kovuşturma aşamasında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet hazinesine ödemiş olması nedeni ile hakkında Kanun’ un öngördüğü indirimlerin de üst hadden uygulandığı anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmamasında da mükerrir olan sanık hakkındaki Mahkeme gerekçesinin yasal ve yeterli olması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/4 Esas, 2021/1033 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.