YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15155
KARAR NO : 2023/1290
KARAR TARİHİ : 15.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/981 E., 2022/344 K.
SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma kararları ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2020 tarihli ve 7-2019/96163 sayılı iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun’da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.01.2015 tarihli ve 2014/159 Esas, 2015/1149 Karar ve 20.12.2018 tarihli ve 2018/8986 Esas, 2018/14613 Karar sayılı ilâmları ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunu’na (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci
maddesinin uygulanmamış olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi sonrası Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2019/107 Esas, 2019/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine, karar verilmiştir.
2.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2019/107 Esas, 2019/362 Karar sayılı kararının katılan … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2020 tarihli ve 7-2019/96163 sayılı iade yazısı ile, 7242 sayılı Kanun’da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası yapılan yargılamada; Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2020/981 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.11.2022 tarihli ve 7-2022/93303 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1.Dosyanın zamanaşımına uğradığını belirterek bu nedenle hükmün bozulması talebine,
2.Ele geçirilen kaçak sigaraların kişisel kullanım miktarında olduğuna,
3.Re’sen gözetilecek diğer sebeplere,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın kaldırım üzerinde bulunduğu ve beraberinde bulunan siyah poşetlerle uğraştığı sırada, kolluk birimlerince şüphe üzerine yanına gidilmekle içlerinde sigara olduğu anlaşılan 4 adet siyah poşet içerisinden 131 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, sigaraların kaçak olduğunu ve alıp satmanın suç olduğunu bilmediğini, sigaraları Akçakale’den temin ettiğini, yakalanmasa idi satacağı yönünde beyanlarda bulunmuştur.
3. Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, eşyanın gümrüklenmiş değerinin 6.532,55 TL olduğu belirlenmiş, bu değerin suç tarihi itibariyle Dairemiz kabulüne göre pek hafif olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın yakalanma şekli, ele geçen kaçak eşya miktarı, aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiği ve eşyanın ticari miktar ve mahiyette olduğu yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
2.Suçun işlendiği tarihten itibaren geçen süre, yine sanık hakkında verilen ve zamanaşımını kesen mahkumiyet kararları sonrası geçen süreler dikkate alındığında, sanığın zamanaşımına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmiştir.
4.Sanık hakkında kurulan hüküm;
15/04/2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca, sanığın kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık müessesesinden yararlanabilmesi için mahkemece kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yer alan dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar tutarı ödemesi hususunda ihtarat yapılması ve ödeme yapması halinde, soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha önce sanığa bu hususta ihtar yapılmamış olduğu da gözetilerek cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiği cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle ilgili hükümlerin sanık hakkında uygulanmaması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (4 üncü) paragrafta açıklanan nedenle Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2020/981 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.