YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15655
KARAR NO : 2023/3527
KARAR TARİHİ : 22.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/590 E., 2021/382 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2013 tarihli ve 2012/227 Esas, 2013/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un
(4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.06.2020 tarihli ve 2017/2987 Esas, 2020/10155 Karar sayılı ilâmıyla; 15.04.2020’de yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/590 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaleti ile 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, suça konu kaçak sigaraların anılan Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası müsaderesine, suçta kullanılan … plakalı nakil aracının ise müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz sebebi; hakkında usûl ve kanuna aykırı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerince kontrol noktasında durdurulan … plakalı nakil aracında Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta yedek şoför olarak bulunan sanığa ait 176 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanığın her aşamada üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.
3.Suçta kullanılan … plakalı nakil aracının ruhsat sureti ve malen sorumlu şirket yetkilisi Casim …’in 03.04.2012 tarihli yazılı beyan dilekçesi dosya arasında mevcuttur.
4.Talimat Mahkemesince sanık adına çıkartılan davetiyenin meşruhat içeriğinde suça konu sigaraların gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı duruşma tarihine kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince eylemin 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 15.03.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden sonra ikinci mahkumiyet hükmüne kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem
yapılmadığı, 15.03.2013 tarihinden karar tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/590 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.