YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16022
KARAR NO : 2023/927
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine ilişkin olarak verilen 11/01/2022 tarih ve 2022/4 Esas, 2022/25 Karar sayılı hükmün kaldırılarak sanığın beraatine
Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan … İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede;
1- Katılan vekilinin beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,
Sanık hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçu ile ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 12.07.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 06.04.2014 tarihinde işlediği başka kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, suçun 16.10.2010 tarihinde işlendiği, zamanaşımını kesen son işlemin sanığın 29.12.2010 tarihli savunma alma işlemi olduğu ve hüküm tarihinden önce olağan zamanaşımının hüküm tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla, katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5271 sayılı CMK’nun 303/1.a maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve CMK’nun 223/8 maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Katılan vekilinin idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince
ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi gereğince dosyanın Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.