YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16256
KARAR NO : 2023/6621
KARAR TARİHİ : 05.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/109 E., 2022/454 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2013/867 Esas, 2015/781 Karar sayılı kararı ile sanıklar … ve … hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 … hapis ve 5.000,00 TL adlî para ceza ile cezalandırılmalarına, kaçak akaryakıtın müsaderesine ve
nakil araçlarının müsadere talebinin reddine, sanık … hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık … hakkında askeri yasak bölgeye girme suçundan mahkûmiyetine, sanık … hakkında askeri yasak bölgeye girme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, temyiz dışı sanık … … hakkında yaralama suçunundan beraatine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.12.2021 tarihli ve 2020/5145 Esas, 2021/18322 Karar sayılı ilâmıyla; sanık … hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın incelenmeksizin iadesine, sanık … hakkında askeri yasak bölgeye girme suçundan mahkûmiyetine dair hükmün onanmasına, nakil araçlarının iadesine dair kararın onanmasına, sanıklar … ve … hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede; “…Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre ise;
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2.Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 54/4. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin TCK’nun 54. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2022/109 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararı ile sanıklar … ve … hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 51 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 3 … hapis ve 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, kaçak akaryakıtın müsaderesine ve nakil araçlarının müsadere talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, ertelemenin şartlarının oluşmadığına, alt sınırdan ceza verilmesine, nakil aracının müsaderesi gerektiğine ve re’sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağına göre, 28.06.2013 tarihinde Türkyurdu Hudut Karakolu sorumluluk sahasında yapılan gözetlemede askeri yasak bölgede Suriye istikametinden Türkiye’ye sanıkların idaresindeki iki aracın geçtiğinin görüldüğü, önleme arama kararı ile sanık …’nin idaresindeki araçta 3000 litre, sanık …’in idaresindeki araçta 3000 litre ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanıklar savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.
3.Suça konu kaçak akaryakıtın marker seviyesinin “geçersiz” olduğuna dair ulusal marker tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
4.12.07.2013 tarihli Tübitak Motorin Muayene Raporu ile ele geçen akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edilmiştir.
5.Sanıklara soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmamıştır. Bozma sonrası ise indirim oranı 1/3 olarak bildirilerek ihtarat yapılmıştır.
IV. GEREKÇE
Nakil araçlarının iadesine ilişkin kararın, Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 27.12.2021 tarihli, 2020/5145 Esas ve 2021/18322 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verildiği cihetle, nakil araçları hakkında yeniden karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup, sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı … Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz” hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında “Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır” düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanıklara ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanıkların yanıltılması ve haklarında ödemediklerinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,
2.28.06.2013 tarihinde sanıkların Suriye’den Türkiye’ye sınır hattında bulunan tellerden geçtiği görülerek yapılan müdahale sonucu kaçak eşyaların ele geçtiği olayda; sanıkların eyleminin 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması ile hükmedilen 150 gün adlî para cezasında 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile 125 gün adlî para cezası yerine 120 gün gün adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2022/109 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.