YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17975
KARAR NO : 2023/2103
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 29.11.2021
SAYISI : 2020/263 E., 2021/564 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi
EK KARAR : Sanığın temyiz isteğinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkındaki ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/611 Esas, 2016/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca
kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
2.Sanığın temyiz başvurusu üzerine temyiz denetimi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dava dosyası 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7242 sayılı Kanun) 63 üncü maddesi uyarınca mahkemesine iade edilmiştir.
3.7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasında düzenlenen değer azlığı ve 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi amacıyla yerel mahkemesince yeniden yargılama yapılmış, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli 2020/263 Esas, 2021/564 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2 gün karşılığı 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiş, 07.09.2021 tarihinde tefhim edilen bu kararı sanığın 01.11.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.
4.Sanığın temyiz talebi Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.11.2021 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, temyizin reddine dair ek kararı sanık temyiz etmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ek karara yönelik temyiz isteği, temyiz talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Gıyabi kararın sanığa 07.09.2021 tarihinde usulüne uygun tefhim edildiği, sanığın hükmü 5271 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 01.11.2021 tarihinde temyiz ettiği gözetilerek, temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 29.11.2021 tarihli ve 2020/263 Esas, 2021/564 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli ve 2020/263 Esas, 2021/564 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.