YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8626
KARAR NO : 2023/2227
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, suça konu eşyaların müsaderesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerel Mahkemenin 12.10.2017 tarihli ve 2016/545 Esas, 2017/508 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar … ve …’nın 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, yoklukta verilen hükümlerin yöntemine uygun olarak sanıklara tebliğ edildiği, süresi içinde yasa yollarına başvurulmaması nedeniyle sanık … bakımından 10.11.2017 tarihinde kesinleştirme işlemlerinin yapıldığı, inceleme dışı sanık … müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince, 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik nedeniyle lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık …’e sirayet ettirilmesine karar verildiği, Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, lehe bozma sebebinin hükmü temyiz etmeyen sanık …’e de sirayet ettirilmesi suretiyle sanığın 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3/18, 3/22, TCK’nun 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kurulan bu hükmün sanık … tarafından temyiz edildiği anlaşılmakta ise de;
5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer hükümlüye sirayet edebilmesi için de hükmün “cezanın tatbikatında kanuna muhalefet edildiği” gerekçesi ile hükümlü lehine bozulması gerektiği, lehe kanun değerlendirmesi için yapılan yasa bozmasına ilişkin bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayet etmeyeceği cihetle, anılan Kanun maddesine aykırı şekilde sirayetin mümkün olduğu kabul edilerek verilen 16.02.2021 tarihli, 2020/611 Esas ve 2021/143 Karar sayılı sanık … hakkındaki mahkûmiyet hükmü hukukî değerden yoksun olup temyizen incelenemeyeceğinden, adı geçen sanığın, hukuken yok hükmündeki bu hükme yönelik vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.