Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/9749 E. 2023/1025 K. 08.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9749
KARAR NO : 2023/1025
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/332 E., 2021/76 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/305 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının (a), (b) ve (c) alt bentleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı
80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesi ve tasfiyesi ile katılan Kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/305 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/8881 Esas, 2020/1842 Karar sayılı ilâmıyla; “….Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 10 ay hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen karardan dolayı mağdur olduğuna ve re’sen göz önüne alınacak nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Kolluk görevlilerince 18.03.2015 tarihinde saat 20.30 sularında, Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.03.2015 tarih ve 2015/874 Değişik İş sayılı kararına istinaden … Şirketi’ne ait yolcu otobüsünde yapılan aramada, otobüste yolcu olarak bulunan sanık …’a ait beyaz renkli çuval içerisinde 60 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un (a), (b), (c) maddeleri, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü ve 54 üncü maddelerinden kamu davası açılmıştır.

3.Sanık kollukta ve esas mahkemesinde, sigaraları inşaatta birlikte çalıştıkları arkadaşlarına götürmek amacıyla hediye olarak aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü ve 58 inci maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

5.Sanığa 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının yapıldığı, sanığın ödeme yapma imkanının bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen gümrük kaçağı sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi ve sanık hakkında verilen hapis cezası ertelendiği halde 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkralarının ihtarına ilişkin uygulama maddelerinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları uygulamasından sonra gelmek üzere; “5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına,,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.