Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2023/1080 E. 2023/1898 K. 02.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1080
KARAR NO : 2023/1898
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/686 E.,2021/1115 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na Muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/744 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/744 Esas,2015/240 Karar sayılı kararının sanık ve katılan … idaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2019/3076 Esas, 2021/9862 Karar sayılı ilâmıyla;
“… Gıyabi kararın sanığın talimatla ifadesinin alındığı bilinen son adresinde tebligat evrakında MERNİS şerhi de olmamasına karşın muhatabın adreste tanınmadığından bahisle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18- son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre ise,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, ..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/686 Esas, 2021/1115 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onuncu fıkranın son cümlesi, yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasının ertelenmesine, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.01.2023 tarihli 2022/42692 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … idaresi vekilinin temyiz sebepleri; eşyaların değerinin pek hafif olmaması nedeniyle sanığın cezasında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereği indirim yapılmaması gerektiği ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde kolluk güçlerince yapılan uygulama sırasında sanığın yolcu olarak bulunduğu yolcu otobüsünde usulüne uygun olarak yapılan aramada, bagaj kısmında sanığa ait 8 numaralı bagaj fişi yapıştırılmış 2 adet valiz ve çuval içerisinde toplam 165 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi ve sonrasında alınan savunmalarında sigaraları içmek için aldığını, kaçak

olduklarını bilmediğini ve satma amacı olmadığını beyan etmiştir.

3.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE
Mahkemece dosyadan el çekildikten sonra asıl hükümle karar vermeyi unuttuğu suça konu sigaralar hakkında verilen 04.01.2022 tarihli ek karar hukuken geçersiz olup, yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, kovuşturma aşamasında tebliğ edilen ihtaratlı davetiyede indirim oranı bildirilmemiş ise de mahkemede 15.12.2021 tarihinde alınan savunmasında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/686 Esas, 2021/1115 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.