Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2023/10887 E. 2023/10498 K. 29.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10887
KARAR NO : 2023/10498
KARAR TARİHİ : 29.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1474 E., 2023/74 K.
SUÇ : 5607 Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na mahuhalefet
HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında düşme yerine beraat kararı verilmesi gerektiğine, dava konusu çayların Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/954 sayılı soruşturma sayılı dosyasında 6111 sayılı Kanun’dan yararlanılmış olduğu, bu nedenle kaçakçılık suçunun oluşmayacağı gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrasında iadesi yapılan çaylar olduğundan çayların müsaderesine karar verilemeyeceğine ve re’sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş sanık hakkında düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dairemizin 02.06.2020 tarihli bozma ilâmı doğrultusunda alınan 08.03.2021 tarihli rapor içeriğindeki mukayeseli fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere dava konusu çayların Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/954 sayılı soruşturma sayılı dosyasına konu çaylarla aynı olmadığı, dava konusu yabancı menşeili çaylara ilişkin olarak fatura ve ithalat belgesi de bulunmadığının anlaşılması karşısında dava konusu çayların kaçak olduğu sabit olduğundan 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile müsaderelerine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli, 2020/1474 Esas, 2023/74 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.