Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2023/1144 E. 2023/3094 K. 30.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1144
KARAR NO : 2023/3094
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1804 E., 2022/552 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanığın temyiz isteği yönünden
Usulüne uygun olarak 02.06.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 20.06.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca süresinde olmadığı anlaşılmıştır.
Katılan idare vekilinin temyiz isteği yönünden
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz

isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/222 Esas, 2015/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği erteli 5 ay hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak telefonların müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2019/5415 Esas, 2021/14015 Karar sayılı ilâmıyla ; “… Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin sanık lehine hükümler içermesi sebebiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi, suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen hapis cezası alt sınırının 1 yıl olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan ve talimatla alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa kamu zararının bildirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi, hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan … İdaresi adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1804 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, erteli 5 ay hapis cezası ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen erteleme kararının caydırıcılık ilkesiyle bağdaşmadığına ve re’sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği, satmak istediği cep telefonlarının kaçak olup olmadığını bilmediğine, keyfi uygulamayla valizinin kotrol edildiğine ve beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması sebebiyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, elinde valiz bulunan ve tedirgin hareketler sergileyen şahsın yanına gidildiği, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda rızasıyla valizini açarak cep telefonlarını gösterdiği, yapılan sayımda 125 adet kaçak cep telefonu ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda suça konu cep telefonlarını esnaflara satmak amacıyla tır şoförlerinden temin ettiğini, satmaya çalışırken yakalandığını, beyan etmiştir.

3.Suça konu cep telefonlarına ilişkin Mobil Cihaz Kayıt Sistemi sorgulama sonuçları dosya arasında mevcuttur.

4.Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın ödeme yapmadığı anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV.GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Usulüne uygun olarak 02.06.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 20.06.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1804 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ele geçen gümrük kaçağı cep telefonlarını ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR
A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1804 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1804 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararında katılan idare vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan idare vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.