YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2173
KARAR NO : 2023/4078
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/588 E., 2022/109 K.
SUÇ :556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ve sanığın lehine olan deliller toplanmadan mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

II. OLAY VE OLGULAR
Katılan firma adına vekilinin şikâyeti üzerine, sanığa ait işyerinde yapılan aramada; katılan adına tescilli

markaları taşıyan taklit ürünlerin satışa arz edilmiş halde ele geçirildiği iddiası ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

III. GEREKÇE
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen marka hakkına tecavüz suçunun soruşturulması ve kovuşturulması anılan maddenin altıncı fıkrasına göre şikâyete tabidir.

Katılan şirket adına düzenlenen vekâletnameye istinaden şikâyetten feragate yetkili olduğu anlaşılan katılan vekili hükümden sonra gönderdiği 27.04.2022 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtiğini bildirmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sanıktan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR
Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/588 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.