YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3370
KARAR NO : 2023/9161
KARAR TARİHİ : 25.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 18.07.2022
EK KARAR SAYISI : 2019/368 E., 2022/384 K.
ŞİKÂYETÇİ : Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Temyiz hakkı bulunmadığından reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2019/368 Esas, 2022/384 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2019/368 Esas, 2022/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı ve 67 nci maddeleri uyarınca 12

yıllık olağanüstü dava zamanaşımı gerçekleştiğinden kamu davasının düşmesine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2019/368 Esas, 2022/384 Karar sayılı ek kararı ile Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz başvurusu hakkında, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
Yargılama konusu suç yönünden şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünün suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2019/368 Esas, 2022/384 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.