YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5645
KARAR NO : 2023/10434
KARAR TARİHİ : 29.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/307 E., 2022/223 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İslahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2012/1032 Esas, 2013/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 1 … 10 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para

cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.03.2016 tarihli ve 2014/24952 Esas, 2016/4442 Karar sayılı kararı ile “Sanığın mahkemede bulunduğu köyün Suriye sınırına çok yakın mesafede olduğunu, hayvanların kendisine ait olup, kaçak olmadığını savunması karşısında tutanak altında imzaları bulunan tutanak mümziilerinin dinlenilmesi ve hayvanların ele geçiriliş şekli, ele geçirildiği yer açıklattırıldıktan sonra ve bu yerin mahiyeti tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de: 2- Mahkemece “Sanık atılı suçu; önceden işlediği suçtan dolayı Mahkememizin 15.09.2009 tarih ve 2009/280-331 E.-K. sayılı ilamı ile verilen erteli hapis cezasına ilişkin hüküm kesinleştikten sonra işlediğinden 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,” ibaresi ile sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişse de; Sabıkasındaki kaydın İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.12.2009 günü kesinleşen 2009/280 Esas ve 2009/331 Karar sayılı dosyasına ilişkin olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamlardan Erteli 1 yıl 8 … hapis cezası ile ilgili olanın elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü olması karşısında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile getirilen düzenleme gereğince uyarlama yapılıp TCK’nın 58. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerekmekte ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 13.12.2011 gün ve 2011/10-214 Esas, 2011/270 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; sanığın sabıkasında yer alan cezayı içeren mahkûmiyet hükmüne ilişkin, uyarlama yapılmaması ve sair nedenlerle” bozulmasına ve sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı utulmasına karar verilmiştir.

3.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli ve 2016/239 Esas, 2017/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 … 10 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

4.İşbu karara karşı sanığın temyiz talebi üzerine Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2018/11392 Esas, 2021/2810 Karar sayılı ilâmı ile “7242 sayılı Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümleri içeren değişikliklerin yeniden değerlendirmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/307 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, aynı maddenin yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237
sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8 … 10 gün hapis cezası ve 50 gün karşılığı 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığına, ele geçen hayvanların şahsi malı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 13.09.2012 tarihinde sanık … saat 02.15 sıralarında Suriye ülkesi sınırında bulunan Kazıklı deresi mevkiinde yanında küçükbaş hayvanlarla birlikte görülmüş, olay yerine intikal eden askerlerce sanık …’a ait olduğu anlaşılan 69 adet küpesiz kuzu ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda ele geçen 69 adet kuzunun kendisine ait olduğunu, gece otlatmak için çıkarttığını, anılan hayvanları Kırıkhan ve Kilis pazarlarından aldığını beyan etmiştir.

3.Dosya kapsamındaki bilirkişi raporu ile “Yediemindeki hayvanların kulak küpelerinin olmadığı, bölgemizde yaygın olarak yetiştiriciliği yapılan koyun (ivesi melezi) ırklarına benzemesi, sadece morfolojik özellikleri göz önünde bulundurulduğunda hayvanların menşei hakkında kesin kanaate varılamadığını” belirtmiştir.

4.Sanığa 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği ve ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/307 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, 13.09.2012 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, olayın gece 02.15 sıralarında gerçekleşmesi, ele geçen hayvanların mayınlı bölge içerisinden geçiş yaptırılmaya çalışıldığının tespit edilmesi, yine sanığın olay yerinden kaçması, ele geçen kuzuların küpesiz olması hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/307 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.