Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2023/646 E. 2023/2863 K. 27.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/646
KARAR NO : 2023/2863
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1706 E., 2022/1803 K.
SUÇ : 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun
esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bahçe Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli, 2013/158 Esas ve 2014/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na (1163 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli yazısı ile sanığın denetim süresi içerisinde tekrar suç işlediğinden bahisle mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.

3.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli, 2019/56 Esas ve 2020/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1163 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 inci maddesi, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ile doğrudan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 28.09.2020 tarihli, 2020/2235 Esas ve 2020/2472 Karar sayılı ilâmıyla, gerekçeli kararın … Bakanlığına tebliğ edilmesi için sair yönleri incelenmeksizin dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

5.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli, 2021/309 Esas ve 2021/553 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli, 2021/150 Esas ve 2022/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1163 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ile doğrudan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli, 2022/1706 Esas ve 2022/1803 Karar sayılı ilâmıyla Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli, 2021/150 Esas ve 2022/68 Karar sayılı kararının tamamen kaldırılmasına, kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca davanın zaman aşımına uğramış olduğu anlaşılmakla, kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen düşme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. S.S. Bekdemir Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönetim kuruluna 20.04.2010 tarihinde tebliğ edilen yazı ile Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünün 20.12.2010 tarihli yazısında belirtilen ve kooperatif yönetim kurulundan uygulanması istenilen, soruşturma raporunda yer alan idari tedbirlerin uygulanmasına ilişkin 45 günlük süre verildiği ancak
verilen süre içerisinde bahse konu eksikliklerin giderilmediğinden bahisle yönetim kurulu üyeleri hakkında suç duyurusunda bulunulmuştur.

2.Yerine getirilmesi istenilen bahse konu idarî tedbirlere ilişkin yazının 20.04.2010 tarihinde yönetim kurulu başkanına tebliğ olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

3.19.02.2014 tarihli bilirkişi raporuyla kooperatif tüzel kişiliğince alınması gereken idarî tedbirlerden altısı ile ilgili gerekli işlemlerin yapılması için 45 günlük süre verilmesine rağmen verilen sürede gerekli işlem ve tedbirlerin uygulanmadığı gibi Bakanlığa da gerekli bilgilerin verilmediği tespit olunmuşur.

4.Sanık aşamalardaki savunmalarında bilgisinin olmadığını, bu işlerle yönetim kurulu başkanının ilgilendiğini beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1163 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunan … Bakanlığının sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 03.06.2014 tarihli karara itiraz hakkının bulunmasına rağmen söz konusu kararın anılan kuruma tebliğ edilmemesi nedeniyle bu kararın henüz kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresi başlamadığından, yeniden suç işlediği gerekçesiyle sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi Kanuna aykırı olup;
Suç tarihinin 05.06.2010 olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının da durmadığı gözetildiğinde, suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 03.09.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmış olup her ne kadar Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli, 2022/1706 Esas ve 2022/1803 Karar sayılı ilâmıyla suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, bu husus sonuca etkili görülmediğinden hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli, 2022/1706 Esas ve 2022/1803 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bahçe Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.