Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2023/7536 E. 2023/9406 K. 30.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7536
KARAR NO : 2023/9406
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/54 E., 2022/1334 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 tarihli ve 2014/478 Esas, 2015/955 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak petrolün müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/22427 Esas, 2020/1665 Karar sayılı ilâmıyla; nakil aracının iadesi kararının onanmasına, mahkûmiyet hükmünün 7242 sayılı Kanun değişikliklerinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/54 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesi gereği davanın düşmesine, kaçak akaryakıt ve tasfiye bedelinin müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleşince şerhin kaldırılmasına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğine, nakil aracının müsaderesi gerektiğine ve re’sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın sürücülüğünü yaptığı çekicinin deposunda önleme arama kararı ile yapılan aramada kaçak akaryakıt tespit edilmiştir.

2.Suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz ve teknik düzenlemede yer alan özelliklere aykırı olduğuna dair analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanığa ait nüfus kayıt örneği dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/22427 Esas, 2020/1665 Karar sayılı ilâmıyla nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilerek, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi ve araç üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmesinin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un “Sanığın veya hükümlünün ölümü” kenar başlıklı 64 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir…” şeklindeki düzenleme ve sanığın hükümden önce vefat etmiş olması karşısında davanın düşmesine ve suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/54 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.