YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/831
KARAR NO : 2023/2364
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/194 E., 2022/154 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlemesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2011/360 Esas, 2012/1437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü
fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi, aynı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 150 gün karşılığı 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine, nakil aracının iadesine, katılan kurum lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine karar verilmiştir.
2.İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2011/360 Esas, 2012/1437 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/15687 Esas, 2015/19015 Karar sayılı ilâmıyla; “.. Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede; sanıklarda ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasa’nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar İbrahim ve İlhan müdafiilerinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
1-CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanıkların, müdafiileri tarafından verilen savunmalarına ilişkin dilekçelerinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettikleri nazara alınarak, dava konusu sigaraların bilirkişi tarafından belirlenen Cif değeri esas alınarak, gümrük idaresince hesaplanan “eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun sanıklara bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sigaraların gümrüklenmiş değerinin kamu zararı olarak sanıklara bildirilmesi ve ödenmemesi üzerine kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Sanıklar hakkında hükmolunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2015/1460 Esas, 2016/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanunun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun’un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 51 inci maddesi, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 225 gün karşılığı 6.750,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
4.İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2015/1460 Esas, 2016/547 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2018/10332 Esas, 2020/18997 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya
uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre;
Uyulmasına karar verilen bozma kararımıza göre sanık hakkında 4733 sayılı Yasa gereği hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/194 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 51 inci ve 53 üncü maddeleri, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 333 gün karşılığı 6.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, kaçak eşya ile sanığın ilgisinin bulunmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın aşamalardaki savunmasına itibar edilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve inceleme sırasında belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı ve 67 nci maddeleri gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, bu itibarla suçun işlendiği 07.10.2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve dava konusu sigaraların bizatihi suç oluşturması sebebiyle müsaderesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/194 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suç eşyasının naklinde kullanılan 35 AE 0433 plaka sayılı aracın trafik kaydındaki şerhin kaldırılması suretiyle hak sahibine İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 15.03.2023 tarihinde karar verildi.