YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1062
KARAR NO : 2014/10216
KARAR TARİHİ : 08.05.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacılar vekili, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü … Çalışma ve İş kurumu İl Müdürlüğü tarafından gönderilen alt işverenlik ve muvazaa incelemesi konulu 27.02.2012 tarihli 01/3232 sayılı yazı ve ekindeki iş teftiş kurulu başkanlığının 27.01.2012-7 tarihli raporun kendilerine tebliğ edildiğini bildirerek bu raporun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5763 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3/2. maddesidir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 5763 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3/2. maddesi aynen “Bu Kanunun 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.
Yasanın açık hükmü karşısında Mahkemenin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5763 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen İş Müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.