YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11980
KARAR NO : 2014/19795
KARAR TARİHİ : 30.10.2014
Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 31/03/2014
Numarası : 2012/243-2014/232
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, 2007 yılından itibaren davalı işyerinde çalıştığını, 31 Ocak 2011 tarihinde kovulmak suretiyle iş aktinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.
Davalı, işyerini 28.02.2011 tarihinde devraldıklarını, o tarih itibariyle davacının söz konusu yerde çalışmadığını, davacının kendileri yanında 08.03.2012 tarihinde çalışmaya başladığını ve 03.04.2012 günü fabrikada görevli şoförle tartışıp işyerini kendisinin terkettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, SGK kayıtlarında 01.09.2007-30.01.2011 tarihleri arasında A.. Konfeksiyon Ltd.Şti., A.. A.., Ç.. A.. işyerlerinden giriş-çıkış yapılmak suretiyle ve en son 08.03.2012-03.04.2012 tarihleri arasında da işyeri ve adresi aynı olan davalı işyerinde çalışması görünse ve davalı işyerine girişi ile önceki işyerinden ayrılma tarihi çelişki oluştursa da tanıkların sigorta bildirimlerinin geç yapıldığı ve davalı tarafından aynı adreste daha önce mukim işyerinin devralındığının beyan edilmesi karşısında davacının tüm hizmet süresi itibariyle işçilik alacaklarından en son işvereni olan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle çalışma süresi 01.09.2007-03.04.2012 tarihleri arasında kabul edilip iş aktinin haklı nedenle feshinin işveren tarafından kanıtlanmadığı gerekçesiyle ek raporda 03.04.2012 tarihine kadar hesaplanan kıdem tazminatı ile diğer alacaklar için 31.01.2011 tarihine kadar hesaplanan miktarlar esas alınarak kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ücretinden oluşan alacakların ödetilmesine karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 26.maddesi uyarınca hakim talepten fazlasına karar veremez. Davacı dava dilekçesinde 31.01.2011 tarihinde iş aktinin feshedildiğini belirterek istemde bulunduğu halde mahkemece kıdem tazminatı yönünden talep aşılarak davacının 03.04.2012 gününe kadar çalştığı kabul edilerek hesaplanan kıdem tazminatı miktarına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
3-Kıdem tazminatı açısından hükme dayanak yapılan ek bilirkişi raporunda günlük brüt giydirilmiş ücret olarak ilk raporda belirlenmiş miktar üzerinden hesaplanan ve dolayısıyla (brüt) olan miktardan önceki işveren Ç.. A.. döneminde yapılan net ödeme düşülmek suretiyle bakiye kısım hesaplanmıştır. Oysa ki; ödenen miktarın hak edilen kıdem tazminatının net miktarı belirlenip net miktardan düşülmesi gerekir. Zira, davalının bu şekilde daha önce ödenmiş miktarın damga vergisini tekrar ödemesinin önüne geçilmiş olacaktır.
Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.