YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14283
KARAR NO : 2014/20973
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi
Tarihi : 03/06/2014
Numarası : 2013/404-2014/270

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı işyerinde garson olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı şirket, davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, davalı Bakanlık ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının kıdem tazminatına esas çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde 15.9.2007 – 21.5.2012 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde; 11.5.2009- 7.1.2011 arası 1 yıl 8 ay hiç çalışma bildirimi olmadığı görülmektedir. Mahkemece bu kesintinin nedeni ne tanıklardan ne de davacıdan sorulmuştur. Davacının bu kesintisine sebep olan işyerinden ayrılmanın kıdem tazminatını hak edecek şekilde olup olmadığı belirlenmemiştir. Davacının, bu dönem işyerinde fiili çalışmasının olup olmadığı; eğer yoksa bu kesintinin sebebi tanıklar yeniden dinlenerek sorulmalı; davacıya bu hususlar açıklattırılarak tespit edilmeli ve davacının kıdem tazminatını hak eder şekilde ayrıldığının anlaşılması halinde, bu süre kıdem süresinden düşülerek, kıdem tazminatı haketmeyecek şekilde son bulmuş ise bu durumda gözetilerek kıdem tazminatına esas hizmet süresi belirlenip kıdem tazminatı ve yıllık izin hesabı yaptırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.