Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/14292 E. 2014/20977 K. 17.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14292
KARAR NO : 2014/20977
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi
Tarihi : 03/06/2014
Numarası : 2013/402-2014/307

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine
2-Davacı, davalı işyerinde garson olarak çalışırken iş akdini haklı nedenle kendisinin feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir. Davalı şirket, davacının iş akdini kendisinin haklı neden olmadan sona erdirdiğini kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, davalı Bakanlık ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle kendisinin feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının kıdem tazminatına esas çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı davalı Bakanlığı bağlı işyerinde 28.10.2008 – 27.9.2011 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından bu tarihler arasındaki tazminata esas süresi açıklamalar bölümünde 2 yıl 11 ay olarak belirlenmesine rağmen, hesaplama bölümünde yapılan bir hata sonucu 5 yıl 5 ay 25 gün üzerinden hesap yapılarak davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı fazla hesaplanmıştır. Mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak hizmet süresi doğru olarak belirlenerek kıdem tazminatı ve yıllık izin hesabı yapılmalıdır.
O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.