YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19320
KARAR NO : 2014/22324
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucuda verilen Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun’un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık asgari geçim indiriminin giydirilmiş ücrete dahil edilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dairemizin “..Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretinin brüt 950,00 TL olduğu tespiti yapılarak buna 150.00 TL yemek, 85,80 TL yol ücreti ile 59,74 TL asgari geçim indirimi eklenerek 1245,54 TL giydirilmiş ücret üzerinden kıdem tazminatı hesap edilmiştir.
Asgari geçim indirimi, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Asgari geçim indirimi, bir kimsenin vergi ödeme gücünün ancak, o kimsenin fizyolojik varlığını sürdürebilecek gerekli vasıtalar sağlandıktan sonra söz konusu olabileceği noktasından hareket ederek vergilendirmede sosyal adaleti sağlama amacına yönelik olarak ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda asgari geçim indirimi, işçiye işveren tarafından sağlanan nakdi bir yardım olarak kabul edilemez. Bu nedenle de tazminata esas giydirilmiş ücretin hesaplanmasında asgari geçim indirimi miktarı çıplak ücrete dahil edilemez. Bir başka anlatımla asgari geçim indirimi giydirilmiş ücretin bulunmasında nazara alınamaz.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, giydirilmiş ücret bulunurken asgari geçim indirimi miktarının da ücrete eklenmesi hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve özellikle yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU’NA GÖNDERİLMESİNE, 09/12/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

4857 sayılı Yasanın 120.maddesinde 1475 sayılı İş Kanununun 14.maddesi hariç diğer maddelerinin yürürlükten kaldırıldığı, geçici 1’inci maddesinin ikinci fıkrasında ise bu Kanunun 120’nci maddesi ile yürürlükte bırakılan 1475 sayılı İş Kanununun 14’üncü maddesinini birinci fıkrasının 1’inci ve 2’nci bendi ile onbirinci fıkrasında anılan Kanunun 16, 17 ve 26’ncı maddelerine yapılan atıfların, bu Kanunun 24, 25 ve 32’nci maddelerine yapılmış sayılacağı bildirilmiştir.
1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesinde kıdem tazminatına esas olacak ücretin hesabında 26’ncı maddenin birinci fıkrasında yazılı ücrete ilaveten işçiye sağlanmış olan para ve para ile ölçülmesi mümkün akdi ve kanundan doğan menfaatlerin gözönünde tutulacağı ifade edilmiş, 4857 sayılı Yasanın 32’nci maddesinde ise genel anlamda ücretin “bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para olarak ödenen tutar” olarak tarif edilmiştir.
Asgari geçim indirimi ile bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılması suretiyle işçiye Devlet tarafından sağlanan kanuni ve nakdi bir yardımdır. 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesine göre kıdem tazminatına esas alınacak ücretin hesabında para ile ölçülebilecek “KANUNDAN” doğan menfaatlerin gözönünde tutulacağının, 4857 sayılı Yasanın 32’nci maddesindede ücretin bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya “üçünçü kişiler tarafından sağlanan ve “para” olarak ödenen tutar olarak tarif edilmesine göre davacı işçiye Devlet tarafından Kanunla vergi indirimi şeklinde sağlanan parasal bir menfaat olan asgari geçim indirimi tutarının kıdem tazminatı hesabında esas alınacak giydirilmiş ücretin bulunmasında nazara alınacağı mahkemece kararın bu yönüyle yerinde olduğu ve direnme kararının onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi kararına katılmıyorun.