YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19420
KARAR NO : 2015/13312
KARAR TARİHİ : 30.06.2015
Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı-karşı davalı, davalı şirkete bağlı ..’ünde çalışmakta iken kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacıyı .. işyerinden önce .. kadrosunda iken, ..’de çalışması sırasında görevlendirmeler ile ..’da çalıştığını, daha sonra naklen atamasının yapılarak Adana’da çalışmaya devam ettiğini, bu geçici görevlendirmeler ve naklen atanma karşılığında kendisine bir ödeme yapılmadığını, geçici görevlendirmeler ve naklen atama sebebi ile harcırah alacağının doğduğunu, davacının çalıştığı süreler karşılığında kullandırılmayan yıllık izin karşılığı olarak da yıllık izin alacakları doğduğunu belirterek harcırah alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı; davacı karşı davalının şirketten daimi ve geçici görev harcırah alacağı bulunmadığını belirterek davacı tarafın davasının reddine karar verilmesini talep etmiş, davacının davalı bankada görev yaptığı 05.01.2009-19.08.2012 tarihleri arasında aldığı eğitime ait 3.106,93 TL eğitim giderinin, davacının hak ettiği 1.202,97 TL yıllık ücretli izin alacağına takas-mahsubu yapılarak ödendiğini, kendisine takas bildiriminin yapıldığını, davacı tarafından ödenen 1.243,00 TL ile takas mahsup sonucu tahsil edilen 1.202,97 TL’den sonra davalı bankanın davacıdan 660,50 TL eğitim gideri alacağı bulunduğunu belirterek eğitim gideri alacağının tahsilini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Yargılama harçları kamu düzenini ilgilendirdiğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın resen gözetilmelidir.
Davalı-karşı davacı ..nın harçtan muaf tutulmasına ilişkin 5411 sayılı Bankacılık Kanununun geçici 11.maddesi delaletiyle 4389sayılı Bankalar Kanununun 14/5-c fıkrasındaki yasal düzenlemenin bankacılık faaliyetinden kaynaklanan davalarla sınırlı bulunmasına rağmen, davalı karşı davacının hizmet akdinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı dava sonunda verilen kararda harçtan muaf olmadığı halde harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan ” davalı karşı davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin yatırılan 130,25 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine; “Alınması gereken 299,62 TL harçtan peşin alınan 105,95 TL harcın mahsubu ile kalan 193,67 TL harcın davalı Bankadan alınarak Hazine’ye gelir kaydına, 24.30 TL başvurma harcı, 105.95 TL peşin harcın davalı- karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Bankaya yükletilmesine, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.