YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19515
KARAR NO : 2015/13316
KARAR TARİHİ : 30.06.2015
Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 23.10.2014 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı … bünyesinde 4875 sayılı Yasa hükümlerine tabi kadrolu işçi olarak çalıştığını, daha önce … bünyesinde çalıştığını,ancak kuruluşun kapanması ile … Personeli olduğunu, yine baştan beri ..na üye işçilerden olduğunu, daha sonra Başbakanlık ve İşçi Sendikaları ile yapılan protokoller ile daimi kadroya geçirildiğini, ancak geçmiş dönem çalışmalarının kademe ve derecesine yansıtılmadığını, oysa konuya ilişkin çıkarılan genelgede intibak sırasında bu durumun gözetilmesi gerektiğini, üye olduğu sendika ile işveren arasında imzalanan ve 01.03.2011 tarihli TİS’in 17.maddesinin 4.paragrafı gereği intibak sırasında geçmiş hizmetlerinin dikkate alınması gerektiği, Köy Hizmetleri bünyesinde çalışmakta iken her yıl işe başlatıldığını, oysa çalışmasının kesintisiz olduğunu ve sürekli yenilenerek sözleşmenin belirsiz hale geldiğini, yine belirtilen döneme ait yıllık izin ücretlerini almadığını bu nedenle kademe ve derecesinin tespitine ,bu tespitten sonra ücret farkı , ilave tediye farkı , akti ilave tediye farkı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece asıl kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, davalı bu defa temyizin reddi kararını temyiz etmiştir.
01.10.2011 gününde yürürlüğe giden 6100 sıyılı HMK’nun geçici 3/1 maddesine göre “Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” aynı maddenin 2.fakrasına göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanununla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454.madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
HUMK’nun 432/ son maddesi uyarınca “temyizin reddi kararları tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz olunabilir.
Mahkemece verilen 23.10.2014 tarihli ek karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olup davacının talebinin olması gereken derecenin ve kademenin tespitiyle bu tespit dolayısıyla oluşan fark alacaklarının davalıdan tahsili olduğu, mahkemece davacının taleplerinin kabulüne davacının 9. Derecenin 20. Kademesinde olduğunun tespitiyle ücret farkı , ilave tediye farkı ve yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne karar verildiği, her ne kadar ücret alacaklarının. miktar itibariyle temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılsa bile Toplu İş Sözleşmelerinden kaynaklanan derece ve kademenin tesptiti kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu ve davalının temyiz gerekçelerinde haklı olduğu anlaşılmış olup mahkemenin 23.10.2014 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı ve davalının 4.7.2014 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine, SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemenin 23.10.2014 tarihli Ek Kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 13.12.2012 tarihli usul ve kanuna uygun olan kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.