Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/20212 E. 2015/22186 K. 11.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20212
KARAR NO : 2015/22186
KARAR TARİHİ : 11.11.2015

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı şirkette kalıp ustası olarak 03 Kasım 2011 tarihinden, iş akdinin yersiz sebepler gösterilerek haksız olarak feshedildiği 06 Aralık 2012 tarihine kadar çalıştığını, en son almış olduğu brüt ücret tutarının 940,50 TL olduğunu, iş akdinin davalı işveren tarafından yersiz ve haksız olarak hukuka aykırı bir şekilde sonlandırıldığını, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediğini, davalı işverenin yapılan fesih sonucunda kendisinin maddi ve manevi kaybını karşılaması gerektiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, iş aktinin davalı tarafından feshedildiğinin doğru olmadığını, davacının kendi isteği ile hiç bir haklı neden olmaksızın işten ayrıldığını ve başka bir iş bularak çalıştığını bildirerek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin ne şekilde sona erdiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı dava dilekçesinde iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı davacının başka bir iş bulması nedeniyle işten ayrıldığını savunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacının tanık olarak ifade verdiği … . Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin 2013/69 E. sayılı dosyasında o dosyanın davacısı ile “Aralık 2012 tarihinde işten beraber çıktıkları” yönünde beyanda bulunduğunu, davacı tanığı …’ın ise iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği yolunda herhangi bir beyanda bulunmadığını belirterek iş akdini davacının feshettiği kanaatine varmıştır. Mahkeme ise, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiğine dair bir belge ve delil bulunmadığı gerekçesiyle davacının işten ayrılarak iş aktini feshettiği sonucuna varmıştır. Halbuki davalı tarafından verilen işten ayrılış bildirgesinde, işveren, işin sona ermesini kod 18, yani işin sona ermesi olarak göstermiştir. Ayrıca davacının tanık olarak beyanda bulunduğu dosyadaki tanıklık beyanında o dosyanın davacısı için “işten çıkarıldı” şeklinde beyanı da mevcuttur. Temyiz incelemesi yapılan bu dosyada dinlenen davacı tanığının ise feshe yönelik hiçbir beyanı bulunmamaktadır. Davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanları ile işten ayrılış bildirgesindeki işin sona erme şekli birlikte değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin sona erme şekli yönünden çelişkili bir durum oluşmuştur. Bu nedenle, hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacıdan ve tanıktan iş sözleşmesinin sona erme şekli ayrıntılı olarak sorularak ve işverenden işten ayrılış bildirgesindeki fesih nedeninin kod 18 (işin sona ermesi) olarak gösterilmesinin nedeni açıklattırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.
Eksik inceleme ve araştırma ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmiş olması hatalı olup, bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.