Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/21264 E. 2015/25391 K. 15.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21264
KARAR NO : 2015/25391
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin…. Karayolu üzerinde bulunan ve asıl işveren Türkiye Şeker Fabrikalan’na ait …. Şeker Fabrikası’nda 26.09.2001 tarihinde fabrikanın yemekhane bölümünde işe başladığını, işten kovularak atıldığı 01.03.2012 tarihine kadar bu işyerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı … Fabrikası vekili davacının …. Şeker Fabrikası’nda yemek ve garsonluk hizmetlerini yürüten firmaların işçisi olarak yemekhane bölümünde çalıştığını, yemek pişirme ve garsonluk hizmetlerinin Kamu İhale Kanunu kapsamında yapılan ihaleler ile firmalara verildiğini, bu firmaların çalıştıracakları işçileri kendilerinin seçtiğini, bu konuda bir yönlendirme yapılmadığını, davacıyı işe alanın, ücretini ödeyenin, sigorta işlemlerini yürütenin diğer davalı olduğunu, müvekkilinin asıl işveren olmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini davacının işten ayrılma şeklinin bilinmediğini, ancak davacının hukuksal haklarını aldığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.
Diğer davalı davaya karşı cevap dilekçesi vermemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda istek kısmen hüküm altına alınmış, davalılar asıl-alt işveren ilişkisi nedeni ile müteselsilen sorumlu tutulmuşlardır.
Milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti ihtilaflıdır.
Davacı vekili, davacının milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, mahkemece tanık anlatımlarına göre bilirkişi raporunda hesap edilen alacak hakkaniyet indirimi uygulanarak hüküm altına alınmış ise de, dosya içinde bulunan bazı aylara ait bordrolarda zamlı milli bayram ve genel tatil ücreti tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Zamlı tahakkuk bulunan bu ayların bordroların tetkiki ile tespiti ve hesaplamalarda dışlanması gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora itibarla karar verilmiş olması hatalı olmuştur.
O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.