YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7230
KARAR NO : 2014/10718
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 13/03/2014 tarihli direnme kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı Kanunun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü;
Mahkemenin 11/02/2013 tarihli kararı Dairemizin 11.11.2013 tarih ve 2013/11042-2013/8827 E.K. sayılı ilamı ile “…HMK’nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut olayda, davacının dava dilekçesinde “işyerinde son 6 ayda pazar günleri dahil günlük 15 saat” çalıştığını beyan etmesine rağmen, hafta tatili alacağı hesabını, tüm çalışma süresi boyunca her hafta tatilinde çalışmış kabul edilerek hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece 13.03.2014 tarih ve 2013/395-2014/56 E.K. sayılı karar ile ” Bozma ilamında her ne kadar davacının “işyerinde son 6 ayda pazar günleri dahil günlük 15 saat” çalıştığını beyan ederek talebini sınırladığı ve bu nedenle talep aşılarak karar verildiği sonucuna varılmış ise de bu tespitin özellikle dava dilekçesine ve tüm dosya kapsamına uygun düşmediği, dava dilekçesinin bir bütün olarak yorumlanmasında “davacının çalışma süresi boyunca, başından itibaren, hafta tatilinde çalışma yaptığını, son 6 aylık periyotta ise aynı çalışma düzeninin çalışma süresinin arttırılarak devam ettirildiğini” anlatmak istediği ve talebinin bu yönde olduğu, davacı vekilinin 07/01/2014 tarihli beyan dilekçesi de aynı doğrultuda olduğu nitekim hesap bilirkişisinin de dava
dilekçesini ve talebi böyle yorumlandığı ve buna göre hesaplama yaptığı” gerekçesi ile direnilmiş olup, Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 14/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.