Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/7240 E. 2014/17745 K. 22.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7240
KARAR NO : 2014/17745
KARAR TARİHİ : 22.09.2014

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde satın alma müdürü olarak çalıştığını, otel departmanlarının taleplerine göre malzeme ve ürün satın aldığını, kendi inisiyatifi ile herhangi bir mal veya ürün almamasına ve stokları kontrol etmek gibi bir görevi bulunmamasına rağmen İl Tarım Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan denetimlerde ana mutfak depolarında son kullanma tarihi geçmiş ürünlerin tespit edilmesinden müvekkilinin sorumlu tutularak iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının talep edilmesine rağmen davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının sorumluluğu altındaki depolarda İl Tarım Müdürlüğü görevlilerince yapılan incelemelerde son kullanma tarihi geçmiş birçok ürüne rastlandığını ve bu durumun tutunağa bağlandığını, müvekkili şirketin bu olaylar nedeniyle maddi-manevi zarara uğramış olup davacının iş akdinin, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, herhangi bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işverence haklı nedenle feshedildiği, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararında, davalı yararına verilmesi gereken maktu avukatlık ücretinin mükerrer olmak suretiyle davacı yararına hükmedilmesi hatalı olup bu husus bozma sebebi ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının 10. paragrafının tümüyle silinerek yerine; “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince nispi olarak hesaplanan avukatlık ücreti, maktu avukatlık ücreti altında kalamayacağından 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.