YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12213
KARAR NO : 2015/7772
KARAR TARİHİ : 30.04.2015
İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında fazla çalışma ve genel tatil ücret alacaklarının hesabı uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece, tanık beyanlarına göre davacının dini bayramların 1. günü hariç tüm genel tatillerde çalıştığı ve haftanın 3 günü saat 07:00-15:00 arası, diğer 3 günü ise saat 17:00 ‘e kadar çalıştığı, bu nedenle haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de; davalı vekilinin ibraz ettiği Adana 3. İş Mahkemesi’nin 2013/404 Esas sayılı dosyasının 26.12.2013 tarihli duruşma tutanağında tanık olarak dinlenen davacı …’ın haftanın 6 günü saat 07.00-15.00 arası çalıştığını, ayda 1-2 defa saat 19.30-20.00 ye kadar fazla mesai yaptığını ve milli bayram ve resmi tatillerde çalıştığını bildirdiği görülmekte olup , davacının söz konusu dosyada tanık olarak verdiği beyanının kendisini bağlayacağı gözetilerek fazla mesai ve genel tatil ücret alacağının bu beyanına göre hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.
3-Ayrıca, davacının 06.02.2014 tarihli ıslah dilekçesinde alacaklara faiz talep etmediği görülmektedir. 6100 sayılı HMK’nun 26. maddesine göre hâkim, kanundaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı açıkça faiz talep etmediği halde ıslah dilekçesiyle talep edilip hüküm altına alınan alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi HMK’nun 26.maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırı olup ayrı bir bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.