YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12214
KARAR NO : 2015/13101
KARAR TARİHİ : 25.06.2015

Mahkemesi : İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün 16/01/2014 tarihinde davalının yokluğunda tefhim olunduğu, gerekçeli kararın ise davalı şirkete 28/02/2014 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı şirket kayyımı Av. …’in kararı 20/11/2014 tarihinde temyiz ettiği, kayyımın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu .. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nin 10/03/2014 tarihli yazısında 04/03/2014 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile davalı şirket müdürlerinin yetkilerinin kısıtlanmasına ve şirketi yönetmeye Av. …’in yönetici kayyımı olarak atanmasına karar verildiği, dolayısıyla davalı şirket kayyımının karar tarihinden sonra ve fakat temyiz süresi içinde yönetici kayyımı olarak davalı şirkete atandığı anlaşılmakla kayyıma usulüne uygun olarak karar tebliğ edilmediğinden kayyımın temyiz süresinin öğrenme tarihinden başladığı kabul edilmekle, davalı kayyımının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davalı işyerinde 26/07/2011 tarihinden 31/08/2011 tarihine kadar otel müdürü olarak belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.
Somut olayda, davacı taraf davasını ıslah etmiş ise de, ıslah dikçesinin davalıya tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya arasında rastlanmadığı gibi duruşma zabıtlarında da buna dair bir açıklamada bulunulmadığı görülmüştür. Islah dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden karar verilmiş olması hatalı olup, hüküm bu yönüyle bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.