Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2015/357 E. 2016/575 K. 21.01.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/357
KARAR NO : 2016/575
KARAR TARİHİ : 21.01.2016

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle mahkemece hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğu hüküm yerinde gösterilmemiş ise de bilirkişi tarafından alacakların brüt olarak hesaplandığının ve yasal kesintilerin infaz sırasında icra memurluğunca yapılabileceğinin anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı iş yerinde 24.07.2002 tarihinde fırıncı ustası olarak çalışmaya başladığını, haksız yere işten çıkartıldığı 17.05.2007 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının iş akdinin 25.05.2007 de devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, diğer taleplerinin de ibraname vermesi nedeniyle iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” şeklinde düzenlenmiştir.
Mahkemece reddedilen alacak miktarı 28.644,00 TL olmakla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına 3437,28 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken 160,42 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, HUMK’nun 436/2. (HMK 370/2) maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının davalı yararına avukatlık ücretine ilişkin bendinin çıkartılarak yerine; ” Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen miktar üzerinden 3.437,28 TL nispi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.