YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24780
KARAR NO : 2016/18776
KARAR TARİHİ : 09.11.2016

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilirken en çok 4 aya kadar ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.
Dosya içeriğine göre davacının iş akdine 4857 sayılı Yasanın 17.maddesine göre bildirimli olarak son verilmiş olup davacının kıdem ve ihbar tazminatı ödenmiştir. Ne var ki, aynı Yasanın 19.maddesine göre fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesi gerekmesine karşın işverence bu kurala riayat edilmeden yapılan fesih şeklen geçersiz olup davalı tanıklarının dinlenmiş olması da sonuca etkili olmayacağından davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, işe iade davası netice olarak bir tespit davasıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bu husus bozma nedeni ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ; Yukarıda açıklananan nedenle temyiz olunan kararının üçüncü paragrafında yazılı “…en çok 4 aya kadar ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsiline” rakam ve sözcüklerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “… en çok 4 aya kadar ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsili gerektiğinin tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.