YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8168
KARAR NO : 2022/73
KARAR TARİHİ : 03.01.2022

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
…
…

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.02.2017 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 29.11.2017 tarihli hükmün İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne dair verilen kararın, tashih talebinin kabulüne dair verilen ek kararın ve temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
KARAR
Dava ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Davacılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, 09.07.2020 tarihli ek karar ile kararın tashihine karar verilmiştir.
Bir kısım davalılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince temyiz talebinin reddine dair 27.09.2020 tarihli ek karar verilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ve ek kararları bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/05/2021 gün ve 2020(20)5- 451 Esas, 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a. maddesi gereğince kesin olarak verilen hükümlerin tashihi ve tavzihi istemine ilişkin verilen kararlar da kesindir
Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde “4’üncü maddede gösterilen davalar ile (23/06/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar” hükmü yer almaktadır. HMK’nın 4. maddesinde münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan ve temyizi kabil olmayan kesin karara ve ek kararlara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kesin olması nedeniyle HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla 346. maddesi gereğince REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 03/01/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.