Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2022/1579 E. 2023/2507 K. 11.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/1579
KARAR NO : 2023/2507
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın gerçek reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacının, muris …’nın mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddettiğinin tespitine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Talep eden vekili … olarak sunduğu dilekçesinde; müvekkilinin babası …’nın vefat ettiğini, mirasını borca batık olduğu gerekçesiyle reddettiğini, reddin tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, muris …’nın mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddettiğinin tespitine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep eden vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacının, murisin terekesinin borca batık olduğu konusunda murisin ikinci eşi tarafından kandırıldığını, vekaletname ile yetki vermesi durumunda borçtan kurtulacağına inandırıldığını, davacı tarafından yalnızca vekalet verilip dava açma talimatı verilmediğini, dava dilekçesi ve duruşma zaptındaki imzaların davacıya ait olmadığını, buna ilişkin rapor aldıklarını, vekaletnamede özel yetki bulunmadığını, ayrıca hüküm kesinleşinceye kadar feragat hakkının bulunduğunu belirtmek suretiyle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, … olarak talep edilen mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
4721 sayılı TMK’nın 605 inci maddesinin birinci fıkrası, 606 ncı maddesi ile 609 uncu maddesi.

3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup talep eden vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.